Rekambys 900mg Susp Inj Verl.afgifte Fl 1 X 3ml

Risico van resistentie na het stoppen met de behandeling

Om het risico op het ontwikkelen van resistentie bij het virus tot een minimum te beperken, is het essentieel om een alternatief, volledig suppressief antiretroviraal behandelschema toe te passen, niet later dan één maand na de laatste maandelijkse injectie met REKAMBYS of niet later dan twee maanden na de laatste injectie met REKAMBYS van het tweemaandelijkse injectieschema.

Als virologisch falen wordt vermoed, dient zo snel mogelijk een alternatief behandelschema te worden toegepast.

Langwerkende eigenschappen van rilpivirine-injectie

Er kunnen gedurende langere tijd restconcentraties van rilpivirine in de systemische circulatie van patiënten blijven (bij sommige patiënten tot 4 jaar). Hiermee dient rekening te worden gehouden bij het stoppen met REKAMBYS (zie rubriek 4.5, 4.6, 4.7, 4.9).

Baseline-factoren die geassocieerd zijn met virologisch falen

Alvorens met het behandelschema te beginnen, dient men in overweging te nemen dat multivariabele analyses erop duiden dat een combinatie van ten minste 2 van de volgende baseline-factoren geassocieerd kunnen zijn met een verhoogd risico op virologisch falen: gearchiveerde rilpivirine resistentie- mutaties, hiv-1 subtype A6/A1, of BMI ≥ 30 kg/m2. Beschikbare gegevens suggereren dat virologisch falen meer voorkomt wanneer deze patiënten worden behandeld volgens het tweemaandelijkse doseringsschema in vergelijking met het maandelijkse doseringsschema. Bij patiënten met een onvolledige of onzekere behandelgeschiedenis zonder resistentieanalyses vóór de behandeling is voorzichtigheid vereist in aanwezigheid van ofwel een BMI ≥ 30 kg/m2 ofwel hiv‑1 subtype A6/A1 (zie rubriek 5.1).

Post-injectiereacties

Onbedoelde intraveneuze toediening kan leiden tot ongewenste effecten als gevolg van tijdelijk hoge plasmaconcentraties. In klinische studies werden binnen enkele minuten na de injectie met rilpivirine ernstige post-injectiereacties gemeld. Deze voorvallen omvatten symptomen zoals dyspneu, bronchospasme, agitatie, abdominale krampen, rash/urticaria, duizeligheid, overmatig blozen, zweten, oraal verdoofd gevoel, veranderingen in bloeddruk, en pijn (bijv. rug en borst). Deze reacties waren zeldzaam en begonnen binnen minuten na de injectie te verdwijnen. Sommige van de patiënten kregen een symptomatische behandeling, naar het oordeel van de behandelende arts.

Volg bij het bereiden en toedienen van REKAMBYS zorgvuldig de gebruiksaanwijzing (zie rubriek 4.2). Blijf patiënten na de injectie korte tijd observeren (ongeveer 10 minuten). Als een patiënt een post-injectiereactie ervaart, monitor en behandel dan zoals klinisch aangewezen.

Cardiovasculair

REKAMBYS dient voorzichtig te worden gebruikt als het tegelijk wordt toegepast met een geneesmiddel met een bekend risico op torsade de pointes. In supratherapeutische doseringen (75 en 300 mg eenmaal daags) is oraal rilpivirine in verband gebracht met verlenging van het QTc‑interval op het elektrocardiogram (ECG) (zie rubriek 4.5, 4.8 en 5.2). Oraal rilpivirine in de aanbevolen dosis van 25 mg eenmaal daags gaat niet gepaard met een klinisch relevant effect op de QTc. Plasmaconcentraties van rilpivirine na injecties met REKAMBYS zijn vergelijkbaar met die tijdens een dergelijke orale rilpivirinetherapie.

Co-infectie met HBV/HCV

Patiënten met een co-infectie met hepatitis B werden uitgesloten van studies met REKAMBYS. Het wordt niet aanbevolen om met REKAMBYS te beginnen bij patiënten met een co-infectie met hepatitis B. Bij patiënten met een co-infectie met hepatitis B en die oraal rilpivirine ontvingen, was de incidentie van verhoogde leverenzymen hoger dan bij patiënten die oraal rilpivirine ontvingen die geen co-infectie met hepatitis B hadden. Artsen dienen de actuele behandelrichtlijnen te raadplegen voor de behandeling van hiv-infectie bij patiënten die tevens een infectie met het hepatitis B-virus hebben.

Er zijn beperkte gegevens beschikbaar bij patiënten met een co-infectie met hepatitis C. Bij patiënten met een co-infectie met hepatitis C die oraal rilpivirine ontvingen, was de incidentie van verhoging van de leverenzymen hoger dan bij patiënten die oraal rilpivirine ontvingen en die geen co-infectie hadden met hepatitis C. De farmacokinetische blootstelling aan oraal en aan injecteerbaar rilpivirine bij patiënten met een co-infectie was vergelijkbaar met die bij patiënten zonder co-infectie met hepatitis C. Bij patiënten met een co-infectie met hepatitis C wordt het monitoren van de leverfunctie aanbevolen.

Interacties met andere geneesmiddelen

REKAMBYS dient niet te worden toegediend met andere antiretrovirale geneesmiddelen, met uitzondering van injectie met cabotegravir voor de behandeling van een hiv-1-infectie (zie rubriek 4.5).

Zwangerschap

Er zijn beperkte gegevens over REKAMBYS bij zwangere vrouwen. REKAMBYS wordt niet aanbevolen tijdens de zwangerschap, tenzij de verwachte voordelen opwegen tegen het mogelijke risico. Wanneer rilpivirine 25 mg eenmaal daags werd genomen tijdens de zwangerschap, werden lagere blootstellingen aan oraal rilpivirine waargenomen. In de fase III-studies met oraal rilpivirine is lagere blootstelling aan rilpivirine, vergelijkbaar als met die werd gezien tijdens zwangerschap, in verband gebracht met een verhoogd risico op virologisch falen. Daarom dient de viral load nauwlettend te worden gevolgd. Als alternatief kan een switch naar een ander ART-behandelschema worden overwogen (zie rubrieken 4.6, 5.1 en 5.2).

Immuunreactiveringssyndroom

Bij patiënten die zijn geïnfecteerd met hiv en die een ernstige immuundeficiëntie hebben op het moment dat de antiretrovirale combinatietherapie (combination antiretroviral therapy – CART) wordt ingesteld, kan een ontstekingsreactie optreden op asymptomatische of nog aanwezige opportunistische pathogenen en ernstige klinische aandoeningen of verergering van de symptomen veroorzaken. Dergelijke reacties zijn meestal waargenomen in de eerste paar weken of maanden na het starten van CART. Relevante voorbeelden zijn cytomegalovirus-retinitis, gegeneraliseerde en/of focale mycobacteriële infecties en Pneumocystis jirovecii‑pneumonie. Alle ontstekingssymptomen moeten worden beoordeeld en indien nodig moet een behandeling worden ingesteld. Van auto‑immuunziekten (zoals de ziekte van Graves en auto‑immuunhepatitis) is ook gemeld dat ze voorkomen in een setting van immuunreconstitutie. De gemelde tijd tot optreden is echter variabeler en deze bijwerkingen kunnen vele maanden na het starten van de behandeling optreden.

Opportunistische infecties

Patiënten moeten erover geïnformeerd worden dat REKAMBYS of een andere antiretrovirale behandeling de hiv‑infectie niet geneest en dat ze nog steeds opportunistische infecties en andere complicaties van een hiv‑infectie kunnen ontwikkelen. Daarom moeten patiënten onder nauwgezette klinische observatie blijven van artsen met ervaring in de behandeling van deze met hiv geassocieerde ziekten.

Hulpstoffen

Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per injectie, dat wil zeggen dat het in wezen 'natriumvrij' is.

REKAMBYS bevat de werkzame stof rilpivirine. Het is een medicijn uit de groep medicijnen met de naam niet-nucleoside reverse transcriptaseremmers (NNRTI's). Deze worden gebruikt voor de behandeling van een infectie met het humaan immunodeficiëntievirus type 1 (hiv-1).

REKAMBYS werkt samen met andere medicijnen tegen hiv om te zorgen dat het virus zich niet kan vermeerderen. REKAMBYS-injecties kunnen hiv-infectie niet genezen maar ze helpen om de hoeveelheid hiv in uw lichaam te verminderen en op een laag niveau te houden. Dit zorgt ervoor dat er minder schade optreedt aan uw afweersysteem en dat er minder kans is op infecties en ziektes die te maken hebben met aids.

REKAMBYS wordt altijd gegeven met een ander medicijn tegen hiv. Dat heet: cabotegravir-injectie. Deze middelen worden samen gebruikt bij volwassenen van 18 jaar en ouder bij wie de hiv-1-infectie al onder controle is.

REKAMBYS dient niet te worden toegediend met andere antiretrovirale geneesmiddelen, met uitzondering van injectie met cabotegravir voor de behandeling van een hiv-1-infectie (zie rubriek 4.5).

Gebruik REKAMBYS niet als u een van de volgende geneesmiddelen gebruikt. Dit kan namelijk de werking van REKAMBYS of het andere geneesmiddel beïnvloeden: - carbamazepine, oxcarbazepine, fenobarbital, fenytoïne (medicijnen voor de behandeling van epilepsie en ter voorkoming van epileptische aanvallen) - rifabutine, rifampicine, rifapentine (medicijnen tegen bepaalde bacteriële infecties zoals tuberculose) - dexamethason (een corticosteroïde gebruikt voor allerlei ziektes zoals ontstekingen en allergische reacties) als een behandelkuur via de mond of via injectie - producten die sint-janskruid bevatten (Hypericum perforatum, een kruidenmiddel gebruikt tegen depressie).

Rilpivirine mag niet worden gebruikt in combinatie met rifapentine aangezien gelijktijdige toediening waarschijnlijk leidt tot verlies van therapeutisch effect van rilpivirine (zie rubriek 4.3).

Rilpivirine mag niet worden gebruikt in combinatie met systemisch dexamethason (behalve als eenmalige dosis), aangezien gelijktijdige toediening kan leiden tot verlies van therapeutisch effect van rilpivirine (zie rubriek 4.3).

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te maken.

Hieronder staat een lijst met bijwerkingen die zijn gemeld door mensen die REKAMBYS kregen samen met een injectie met cabotegravir.

Deze bijwerkingen kunnen zeer vaak voorkomen (bij meer dan 1 op de 10 gebruikers)

• hoofdpijn
• reacties op de injectieplaats - deze zijn over het algemeen licht tot matig en na verloop van tijd kwamen ze minder vaak voor. Het kan gaan om de volgende verschijnselen:
  o zeer vaak: pijn en ongemak, een harde massa of bult
  o vaak: roodheid, jeuk, zwelling, blauwe plek, warmte of verkleuring
  o soms: een doof gevoel, kleine bloedinkjes, een abces (een ontsteking in uw lichaam of op uw huid met ophoping van pus) of wondroos (heet, zwelling of roodheid).
• u voelt zich warm of koortsig

Deze bijwerkingen kunnen vaak voorkomen (bij minder dan 1 op de 10 gebruikers)

• depressie
• angst
• abnormale dromen
• slaapproblemen (insomnia)
• duizeligheid
• misselijkheid (nausea)
• braken
• buikpijn (abdominale pijn)
• windjes laten (flatulentie)
• diarree
• huiduitslag (rash)
• spierpijn (myalgie)
• u voelt zich moe (vermoeidheid)
• u voelt zich zwak (asthenie)
• u voelt zich niet lekker (malaise)
• gewichtstoename

De volgende bijwerkingen die kunnen optreden met rilpivirine tabletten, kunnen ook optreden bij een injectie met REKAMBYS:

Zeer vaak voorkomende bijwerkingen

• verhoging van cholesterol en/of het zetmeelafbrekende enzym uit de alvleesklier (pancreasamylase) in uw bloed

Vaak voorkomende bijwerkingen (bij minder dan 1 op de 10 gebruikers)

• minder eetlust
• slaapstoornissen
• verdrietige stemming
• maagongemak
• droge mond
• te weinig witte bloedcellen. Hierdoor bent u sneller ziek. Witte bloedcellen beschermen u tegen ziekte
• weinig bloedplaatjes. Bloedplaatjes zorgen voor de bloedstolling.
• bloedarmoede (minder hemoglobine in uw bloed)
• meer van bepaalde vetten (triglyceriden) in uw bloed
• meer van stoffen die vetten afbreken (lipase) in uw bloed

Wanneer mag u dit middel niet krijgen?

• U bent allergisch voor een van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6.

Gebruik REKAMBYS niet als u een van de volgende geneesmiddelen gebruikt. Dit kan namelijk de werking van REKAMBYS of het andere geneesmiddel beïnvloeden:

• carbamazepine, oxcarbazepine, fenobarbital, fenytoïne (medicijnen voor de behandeling van epilepsie en ter voorkoming van epileptische aanvallen)
• rifabutine, rifampicine, rifapentine (medicijnen tegen bepaalde bacteriële infecties zoals tuberculose)
• dexamethason (een corticosteroïde gebruikt voor allerlei ziektes zoals ontstekingen en allergische reacties) als een behandelkuur via de mond of via injectie
• producten die sint-janskruid bevatten (Hypericum perforatum, een kruidenmiddel gebruikt tegen depressie)

Als u een van de bovenstaande geneesmiddelen gebruikt, vraag uw arts dan naar alternatieven.

Zwangerschap Het effect van REKAMBYS op zwangerschap bij de mens is onbekend. Een matige hoeveelheid gegevens over oraal rilpivirine bij zwangere vrouwen (tussen 300-1.000 zwangerschapsuitkomsten) duidt erop dat rilpivirine niet misvormend of foetaal/neonataal toxisch is. Een studie met 19 zwangere vrouwen behandeld met oraal rilpivirine in combinatie met een background regimen tijdens het tweede en derde trimester en postpartum, toonde lagere blootstellingen aan oraal rilpivirine tijdens zwangerschap aan. Daarom dient de viral load nauwlettend te worden gevolgd als REKAMBYS tijdens zwangerschap wordt gebruikt. Experimenteel onderzoek bij dieren wijst niet op reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3). REKAMBYS wordt niet aanbevolen tijdens de zwangerschap, tenzij het verwachte voordeel opweegt tegen het mogelijke risico. Een alternatief oraal schema dient te worden overwogen overeenkomstig de actuele behandelrichtlijnen. Na het stoppen met REKAMBYS kan rilpivirine bij sommige patiënten tot 4 jaar in de systemische circulatie blijven (zie rubriek 4.4). Op basis van gegevens uit dieronderzoek wordt verwacht dat rilpivirine zal worden uitgescheiden in de moedermelk, hoewel dit bij de mens niet is bevestigd. Na het stoppen met REKAMBYS kan rilpivirine bij sommige patiënten tot 4 jaar in moedermelk aanwezig zijn. Om overdracht van hiv naar de zuigeling te voorkomen wordt aanbevolen dat vrouwen met hiv geen borstvoeding geven. Vruchtbaarheid Er zijn geen gegevens beschikbaar over het effect van rilpivirine op de vruchtbaarheid bij de mens. In dieronderzoek zijn geen klinisch relevante effecten op de vruchtbaarheid waargenomen (zie rubriek 5.3).

Een arts of verpleegkundige zal REKAMBYS bij u toedienen. Het wordt gegeven als een injectie in de spier van uw bil (intramusculaire of i.m. injectie).

U krijgt uw injectie óf 1 keer per maand óf 1 keer per 2 maanden. U krijgt REKAMBYS samen met een ander medicijn. Dat heet cabotegravir en het wordt ook met een injectie toegediend. Uw arts zal uitleggen hoe vaak u het medicijn zult krijgen.